Op een zonovergoten pinksterdag vroeg ik Sense naar het hoe en waarom van deze prestigieuze prijzen. Hieronder volgt een korte weergave van ons gesprek.

Welke prijzen heb je precies gewonnen, Sense?
"Het zijn er twee. De eerste is een award van de World Education Summit in Dubai. Uit een poule van maar liefst 32.000 genomineerden zijn uiteindelijk 100 kanshebbers geselecteerd aan wie deze prijs is toegekend."

Waaruit bestond die enorme groep van 32.000 genomineerden?
"Het was een zeer gemêleerd gezelschap. Je moet daarbij denken aan professoren, docenten, onderwijsbestuurders, onderwijsontwikkelaars en beleidsmakers."

Hoe zag het selectieproces eruit?
"Ik heb eerst een portfolio moeten inleveren. Vervolgens heeft een jury online informatie ingewonnen en op basis daarvan een eerste selectie gemaakt. Daarna hebben ze referenties nagetrokken die ik zelf had aangeleverd, maar ze hebben ook andere mensen uit de sector bevraagd die ik níét had opgedragen. Het uiteindelijke oordeel van de jury is volledig gebaseerd op strikte kwaliteitsstandaarden."

Wat stond er in het juryrapport?
"Men was met name onder de indruk van mijn impact op de Nederlandse onderwijssector. Ik heb me de afgelopen jaren hard gemaakt voor de invloed van de leraar op het onderwijs en de verankering van het professioneel statuut. Zo heb ik het programma geleid dat ervoor heeft gezorgd dat de gewenste invloed van de docent wettelijk is vastgelegd in de Wet beroep leraar, waar het professioneel statuut een belangrijk onderdeel van is. Daarnaast speelde mijn rol als bruggenbouwer een grote factor — juist op vlakken waar men dat vooraf misschien niet direct verwacht."

Over bruggenbouwen gesproken: wat geldt voor jou als een kernwaarde?
"Ik ben bestuursvoorzitter van het Tabor College in Hoorn, een scholengemeenschap voor lwoo, vmbo, havo en vwo. Daarnaast ben ik voorzitter van onderwijsvakbond BO, die zich specifiek richt op werknemers in het beroepsonderwijs. Voor sommige mensen lijkt die combinatie paradoxaal, maar dat is het absoluut niet. Bestuurders, leraren en vakbonden zijn geen tegenstanders van elkaar; ze zijn juist bondgenoten. Ze hebben samen exact hetzelfde doel: het realiseren van goed onderwijs voor de leerling, samen met de ondersteuners die dat mogelijk maken. De overheid financiert dit alles, en het is aan ons om dat beschikbare geld zo zorgvuldig en effectief mogelijk in te zetten."

Wat is de tweede prijs die je hebt gewonnen?
"Dat is een prijs die later dit jaar wordt uitgereikt in Singapore. Deze is ingesteld door Education 2.0, een organisatie die onder meer selecteert op onderwijsvisie en strategisch leiderschap. Ik ben daar in de top 25 beland, waarbij het in het bijzonder draait om visionair handelen. De kern van de motivatie van de jury ligt bij mijn inspanningen om de kloof tussen werkgever en werknemer te overbruggen. Met mijn dubbelrol als bestuursvoorzitter enerzijds en vakbondsvoorzitter anderzijds laat ik zien dat die kloof in de praktijk prima te dichten is."

En wat houdt zo'n prijs concreet in? Zit er ook een geldbedrag aan vast?
"Nee, het gaat vooral om de eer. Ik heb een mooie plaquette gekregen, maar de echte waarde zit in het ontsluiten van een enorm internationaal netwerk. Wij denken in Nederland vaak dat we vooroplopen op onderwijsgebied, maar de ontwikkelingen elders in de wereld gaan razendsnel. Een land als India, met anderhalf miljard inwoners, holt ons in hoog tempo voorbij. Ik zie voor onszelf volop kansen om dit internationale netwerk in te zetten, bijvoorbeeld ter versterking van ons tweetalig onderwijs of de inzet van technologie in het onderwijs."

Wil je Sense de Groot in actie zien? Zoek dan op YouTube naar zijn 'keynote session Sense de Groot, GFEL 2019'.